Oldtimersrace Mille Miglia en het Italie blog van Ineke Spoorenberg

Ineke Spoorenberg schrijft al geruime tijd over Italie http://www.metinekeinitalie.nl/brescia.html . Met elke maandag een nieuw bericht. Dit keer is Brescia aan de beurt. De start en finish van de roemruchte oldtimersrace de Mille Miglia, sappig beschreven in Voorbij Toscane: De San Lorenzo Anekdotes.!

mille miglia 2015, frederik h. swart, voorbij toscane: de san lorenzo anekdotes

Advertenties

En in Lucertola is Voorbij Toscane: De San Lorenzo Anekdotes niet aan te slepen!

voorbij toscane: de san lorenzo anekdotes, le marche, italie, frederik h. swart‘Zojuist in Lucertola gearriveerd: een stapel verse exemplaren van Voorbij Toscane: De San Lorenzo Anekdotes. O? Hoezo dat dan? Nou, elke week komen hier nieuwe gasten aan, en hebben er al over gelezen, en willen het dan hebben, om ter plekke – the scene of the crime, zullen we maar zeggen – alle avonturen van de schrijver te lezen. En roepen al lezend: ‘O, maar dat moet mijn neef/nicht/broer/vader/ moeder etc ook lezen! En dan kopen ze daar mijn boek als cadeautje voor…’

NBD Biblion – De Centrale inkoop voor de Nederlandse bibliotheken

nbd biblion

En hier dan de Biblion recensie. Dat betekent dat inmiddels Voorbij Toscane: De San Lorenzo Anekdotes zijn weg naar alle Bibliotheken in Nederland heeft gevonden!

“Via markante gebeurtenissen uit de laatste tien jaar, te beginnen met zijn besluit om te emigreren, laat de auteur ons kennismaken met mensen uit zijn omgeving in de Italiaanse streek Le Marche en problemen waar hij bij aankoop van zijn huis en inrichting van zijn bedrijf mee te maken krijgt. Beschrijvingen van bepaalde types zoals de pasta-eetster, de boer en de postvrouw en happenings als in visrestaurant Pulcinella en in het ‘teatro’ doen denken aan filmscènes van Fellini. De schrijftrant is humoristisch zoals in het verhaal ‘Nostro cane’ (‘Onze hond’, over zijn zoekgraakte huisdier). De auteur vergeet niet dat ook hijzelf voor zichzelf en de Italianen voorwerp van observatie en ironie zou kunnen zijn zoals in ‘De Aldi’ (over een markante vrouw). Een compliment voor zijn schrijfstijl en het feit dat hij het publiek waarschuwt om goed na te denken alvorens aan een huis in Italië te beginnen. Hij had een verklarende lijst toe mogen voegen van zijn eigen turbo/half intellectueel vocabulaire. Het boek is hierdoor minder geschikt voor een groter publiek dat niet veel van Italië weet. Voor kenners bevat het veel open deuren. Zij zullen om zijn avonturen echter ook heel hartelijk kunnen lachen.”

Zo, de 2013 royalties zijn binnen!

royalties, voorbij toscane: de san lorenzo anekdotes, frederik h. swartEn daar is deze beginnend schrijver in het geheel niet ontevreden mee. Enorm veel aardige en positieve reacties op Voorbij Toscane: De San Lorenzo Anekdotes en ook nog de verkoop die goed loopt.

 

 

 

 

 

 

 

Mooie vrouwen in en bij ‘Voorbij Toscane: De San Lorenzo Anekdotes’ !

Tommy Wieringa bevindt zich deze week in goed gezelschap. Bij aanschaf van een exemplaar van Voorbij Toscane: De San Lorenzo Anekdotes ontvangt u zomaar voor nop een van zijn schrijfspinsels……
boekenweekgeschenk

Gaat Frederik H. Swart internationaal ?

Over filmrechten wordt gefluisterd. En . . . achter de schermen wordt keihard gewerkt aan internationale uitgaven van Voorbij Toscane: De San Lorenzo Anekdotes !

Frederik H. Swart

Enkele recensies van ‘Voorbij Toscane: De San Lorenzo Anekdotes’

recensie Voorbij Toscane: De San Lorenzo Anekdotes
Feest der Herkenning. Dingen werken anders in Italië, en dat werkt Nederlanders die daar een bestaan willen opbouwen, regelmatig op de zenuwen. Zoveel wordt wel duidelijk in dit beeldend geschreven boek vol ontroerende en hilarische verhalen. Maar ook schemert door alle beschrijvingen heen het leven in een gewoon dorpje in Le Marche met de nog traditioneel werkende boer en boerin (die ook een stem krijgt in dit boek), de trotse jonge moeders en hun bambini, en de oude mannen op het plein. Onvergetelijk is de scène waarin een bloedmooie Italiaanse spaghetti eet op Italiaanse wijze, of die waarin carabinieri na een copieuze lunch compleet in de olie wegrijden van een bekend visrestaurant. Ik vond dit boek, als Italiëliefhebber, een feest der herkenning. (Pieta VhV – Bol.com)

Fantastisch! Een meeslepend boek. Een mooie weergave van het leven op het Italiaanse platteland, in al zijn hoedanigheden. De bureacratie. De Italiaanse mentaliteit. Frederik heeft met dit boek bewezen dat hij kan schrijven. Op een intelligentie wijze, en met een grote dosis humor! Ga zo door. Wacht met smart op het volgende boek van zijn hand, als dat komen gaat. (Edlili – Bol.com)

Buitengewoon. Zeer vermakelijk, herkenbaar en super geschreven. Een mooie inkijk en doorkijk voor degenen die het avontuur zijn aangegaan, degenen die het overwegen en iedereen die van vlot te lezen optekeningen van buitengewone, gewone en bijzondere uit het leven gegrepen gebeurtenissen houdt. Humorvolle en relativerende weergave van de dynamiek rondom een buitenlands avontuur. Well done! (Aldona – Bol.com)

Chapeau! Tsjonge wat heb ik genoten! Heel leuk, herkenbaar en de humor waarmee je dingen beschrijft vond ik geweldig. Chapeau!! (Madeleine – Bol.com)Ik heb het boek ‘Voorbij Toscane’ met veel plezier gelezen. Ik heb nog nooit eerder een boek gelezen waarin de schrijver zo direct opschrijft wat hij denkt. Frederik Swart en zijn partner gingen geheel blanco naar Italië, het waren niet van die dwepers, zoals je die daar zo vaak onder Nederlanders tegenkomt. Het resultaat is een verfrissende kijk op het Italiaanse leven. Hij blijft een buitenstaander. Sommige aspecten bevallen hem en soms wordt hij ook zeer onaangenaam verrast. Eigenlijk is het zoals overal, hij leert mensen kennen die deugen en mensen die een slaatje uit hem proberen te slaan. Frederik stipt ook even het probleem aan dat iedereen krijgt die in het buitenland gaat wonen, het gevoel nergens meer echt thuis te zijn. Het gedicht van Gerrit Komrij voor in het boek is prachtig en zeer toepasselijk. Gelukkig beleven Frederik en zijn vrouw ook veel onvergetelijke momenten die iedere Italië-liefhebber onmiddellijk zal herkennen, zoals de avond in het theatertje van San Lorenzo in Campo. Of de avond avond waarin opeens een opera-aria uit het dal opklinkt. Verder schetst hij een paar onnavolgbare portretten van zijn gasten, zoals dat van Vincent de kapper die een accordeonfestival bezoekt, of het echtpaar dat ijskoud vertelt een B & B in de buurt te willen beginnen en daarvoor Lucertola, de B & B van Frederik en zijn vrouw als uitvalsbasis te willen gebruiken. Hoe lomp kun je zijn. Ook mijn 88-jarige moeder die het boek wat twijfelachtig ter hand nam, kon het niet meer wegleggen. Ze las het, net als ik, in één adem uit. Kom maar op met de volgende, Frederik! (Olandesina – Bol.com)

Verfrissende kijk. Dit boek kwam onder mijn aandacht via een link op Facebook en na het lezen van ‘de achterflap’ besloot ik de gok te wagen om het aan te schaffen.
Ik vond het een verfrissende vertelling, erg eerlijk ook. Want wie verzint er van te voren dat er zoveel dingen mis kunnen gaan met alleen al de koop van een te verwezenlijken droom?! Je proeft de frustratie van de auteur, maar hij geeft je ook het gevoel dat er wat aan te doen is en wat daar uiteindelijk de meest effectieve manier voor is. Zeer vermakelijk kan ik u zeggen. Daarbij is de auteur een man van het kaliber ‘ik stap overal op af’, wat hem aangename en minder plezierige verrassingen oplevert. Zijn contact met de dorpelingen en naaste buren vind ik hartverwarmend: Al vinden ze elkaar vreemde vogels, er is wel degelijk sprake van wederzijds respect. Als de gasten beschreven worden krijg je de slappe, last van plaatsvervangende schaamte of beide. Ik weet in ieder geval dat ik bewondering heb voor de auteur, want doe het die kerel maar eens na, een nieuw leven voorbij Toscane! (Wennekes – Bol.com)

Met zeer veel plezier je anekdotes en avonturen in San Lorenzo gelezen. Hoogtepunt Teatro Tiberini. Ook ik heb Janet Baker’s Dido. Het deed me denken aan E.M. Forster’s beschrijving van een voorstelling in een klein Italiaans opera house in ‘Where angels fear to tread’. En Fellini natuurlijk. Veel tongue-in-cheek in je boek. Een handleiding voor Nederlandse B&B in Italie avonturiers. Ook genoten van je spaghetti-eetles van je Anna Magnani. (R.F.)